Weer die oren...

Had al geschreven dat Paul voor de vakantie last had van een hardnekkige oorontstekening in beide oren.
Tijdens de vakantie ging het redelijk goed met hem, maar we zijn helaas weer terug bij af...

Vorige week maandag, direkt na onze vakantie, had ik een afspraak bij de KNO-arts. Hij constateerde dat 1 oor helemaal schoon was en dat het andere oortje ook goed aan het herstellen was. 'Kan je zeggen dat ik blij was, maar tegelijkertijd baalde ik dat het, na 5 antibioticakuren (!!), nog steeds dus niet helemaal over was...
Met de arts een check-up afgesproken over 4 weken om vorderingen te bekijken. Hij wilde nog even wachten met actie nemen (lees: buisjes plaatsen en schoonmaken). Ik zei dat ik hier een hard hoofd in had, gezien de geschiedenis met de andere jongens, maar dat ik hoopte dat hij gelijk kreeg...

Paul is een zeer vriendelijk manneke, met naar mijn mening, een hoge pijngrens.
Het duurde dus even voordat ik (weer:-() door had dat het weer helemaal mis was..:-(.

4 dagen na mijn bezoek aan de KNO begon hij weer met meerdere malen huilen midden in de nacht. Maar ja, hij was overdag super vrolijk, eet als een dijkwerker dus tja...
Zondagavond wilde hij echt niet naar bed (liggen) en toen viel het kwartje (pas..).
Vanochtend uiteraard direct naar de huisarts en ja hoor: weer een fikse dubbele oorontsteking! Gelijk met de KNO gebeld, kon 's middags nog terecht en het resultaat?
A.s. donderdag gaat hij het met spoed schoonmaken en buisjes plaatsen (en zijn welgemeende excuses dat hij niet naar "moeder's zorgen" had geluisterd...)
Hoop dat dit goed gaat helpen want hij zit nu aan zijn 6e antibiotica en ben er helemaal klaar mee!!!!

Zo, dat is er uit;-)